Negeseuon Pasg yr Esgobion

Mae'r Archesgob yn siarad â ni am y gobaith y gall y Pasg ei roi i ni, a'r cysuron y gall ei roi i ni pan fydd llawenydd ein bywydau yn cael eu cysgodi â chaledi. Mae hi'n ein hatgoffa nad y groes yw'r diwedd: gall atgyfodiad Iesu ddod â bywyd newydd a gobaith newydd i ni, a all adnewyddu ein bywydau heddiw.

Wrth i ni ddathlu Sul y Pasg, mae'r Esgob Gregory, Esgob Llanelwy yn myfyrio ar y foment y mae Mary Magdalen yn cyrraedd bedd ei ffrind a'i Gwaredwr, Iesu.

Yn ei neges Pasg, mae'r Esgob John yn myfyrio ar yr atgyfodiad fel stori sy'n datblygu yn hytrach nag eiliad syml i'w chofio - un a gynlluniwyd cyn i'r byd gael ei greu. Gan agor gyda'r ddelwedd o gennin Pedr yn torri trwy lwybr ffres, mae'n tynnu ar dystiolaeth Mair Magdalena, Ioan a Paul i gyhoeddi nad yw'r tywyllwch wedi goresgyn y goleuni, ac na all.

Mae'r Esgob Dorrien yn myfyrio ar yr atgyfodiad fel ffynhonnell heddwch a gobaith a all drawsnewid bywydau a dod ag undod yn ystod amseroedd anodd. Mae'n cyferbynnu anobaith Dydd Gwener y Groglith â gobaith y Pasg, gan ein hatgoffa, er bod y groes unwaith yn ymddangos fel y diwedd, mae'r atgyfodiad yn ei datgelu fel eiliad o waredigaeth ac adnewyddu. Trwy gariad a gras Crist, mae pob peth yn cael ei wneud yn newydd, gan gynnig gobaith o fewn cyrraedd i bawb.

Mae’r Esgob Mary yn myfyrio ar yr arwyddion cynyddol o obaith y Pasg sy’n ymddangos mewn cymunedau lleol, o addurniadau llachar i negeseuon syml o lawenydd, ac yn meddwl tybed a yw pobl yn chwilio am olau yng nghanol gwrthdaro ac ofnau’r byd. Mae hi’n nodi bod stori’r Pasg yn siarad yn uniongyrchol am y hiraeth hwn, gan gynnig neges bwerus o gariad sy’n gryfach na marwolaeth. Yn union fel mae’r gwanwyn yn dilyn y gaeaf, mae hi’n ein hatgoffa bod cariad bywydol Duw yn parhau, a bod hyn yn wirioneddol werth ei ddathlu.